Main Menu

รีวิว If Beale Street Could Talk เรื่องความรักของ ทิช หญิงสาววัย 19

รีวิว If Beale Street Could Talk หนังเล่าเรื่องความรักของ ทิช (กีกี้ เลน) หญิงสาววัย 19 ผู้กำลังตั้งท้องพร้อมกันกับที่ ฟอนนี่ (สตีเฟน เจมส์) หนุ่มคนรักวัย 22 ของเธอถูกจับเข้าคุกด้วยข้อหาข่มขืนหญิงคนหนึ่ง ทิช และครอบครัวของเธอต้องช่วยกันประคับประคองชีวิตที่กำลังจะเกิดใหม่นี้อย่างยากลำบาก ไหนจะต้องต่อสู้กับความไม่ยุติธรรมของการพิจารณาคดีซึ่ง ฟอนนี่ ยืนยันว่าตนเองบริสุทธิ์ ไหนจะต้องต่อสู้กับอคติ ความเกลียดชัง ของคนผิวขาวที่มีต่อคนผิวสีในสังคมอเมริกันยุค 70’s ซึ่งเป็นอุปสรรคในการดำเนินชีวิต และมากกว่าการเป็นอุปสรรคก็คือมันลดทอนคุณค่าและศักดิ์ศรีความเป็นมนุษย์อย่างน่าอดสูใจ (อย่างที่บอกไปว่าถ้าคุณดู I Am Not Your Negro คุณจะเข้าใจเรื่องนี้มากขึ้น)

ครับ แม้ If Beale Street Could Talk จะพูดเรื่องที่มันหนักหนาสาหัสซีเรียสใหญ่โตปานนั้น แต่ภาพรวมของมันกลับเป็นหนังรักที่อ่อนหวานและงดงาม เจนกินส์ ใช้ความรักของ ทิช และ ฟอนนี่ รวมถึงความรักของคนในครอบครัวเป็นหัวหมู่ทะลวงฟันความไม่ยุติธรรม ความน่าเศร้าใจทั้งหลายในเรื่อง ผสมผสานกับจังหวะช้าเนิบ การจัดไฟจัดแสงแบบที่รับอิทธิพลมาจากหนังของ หว่อง การ์ไว อย่างที่เราเห็นใน Moonlight (แม้โดยส่วนตัวผมคิดว่าเรื่องนี้ดูสวย ลงตัว คลี่คลายกว่า Moonlight ที่จงใจให้นีออนวอร์มอย่างเห็นได้ชัด) และดนตรีแจ๊ซและโซลในยุค 70’s ที่ทั้งหอมหวาน เศร้าสร้อย ช่วยกันทำให้ If Beale Street Could Talk เป็นหนังที่อบอวลนวลๆ โดยที่ยังคงแก่นของสิ่งที่ต้องการจะสื่อสารได้อย่างทรงพลัง

ผมชอบประโยคหนึ่งที่ทิชกล่าวไว้ตอนท้ายว่า การต่อสู้ของพวกเธอ (ของคนผิวสี) นั้นไม่ได้เพื่อแสวงหาชัยชนะให้กับตัวเอง แต่หากชัยชนะนั้นจะส่งมอบให้กับลูกหลาน เพื่อพวกเขาจะได้ไม่ต้องเผชิญกับสิ่งที่คนรุ่นก่อนต้องเจอและต้องต่อสู้มา น่าเศร้าแต่ก็ทรงพลังน่าประทับใจนะครับ






Related News

ใส่ความเห็น

อีเมลของคุณจะไม่แสดงให้คนอื่นเห็น ช่องข้อมูลจำเป็นถูกทำเครื่องหมาย *